Op 28 februari 2010 vertrek ik voor 4 maanden naar Estelí. Ik ga er als vrijwillige ergotherapeute werken met kinderen met een functiebeperking. Omdat er zoveel mensen zijn die me mentaal, fysiek en financieel gesteund hebben wil ik mijn avonturen met hen delen. Andere geïnteresseerden zijn natuurlijk ook welkom!
Bij deze: WELKOM IEDEREEN!
dinsdag 2 maart 2010
joepie
Toch nog even meedelen voor ik vertrek: mijn baggage is aangekomen!!!!! (nu kan ik eindelijk mijn haar nog eens kammen en verse kleren aantrekken)
- De Moto's 's avonds in de living worden gezet. Een betere manier om diefstal te voorkomen is er niet.
- De paspoppen hier allemaal dikkere billen en borsten hebben (geweldig gewoon).
Wist je dat:
- Dat alle vloeistoffen hier is zakjes worden verkocht (frisdrank, room, melk, tomatenpuree, ...).
- Als de mensen hier 's morgends joggen, dan is dat met een jeansbroek en ballarinas.
- Een Nicaraguaanse vrouw zal zich altijd optutten als ze de deur uit gaat. Ze heeft ook per bloes bijpassende oorbellen en bijpassende oogschaduw.
- Een schotelvod hier dienst doet als: zakdoek, handoek, schotelvod, pannelap, zweetdoekje,...
- De lichaamstaal hier totaal verschillend is als deze bij ons.
- De kinderen op schoolreis (in de bus) gemakkelijk fruit krijgen om te eten: mango en appelsien.
- Wanneer kinderen zich hier voorbeeldig gedragen, ze in Belgie nog worden beschouwd als een stelletje ongeregeld.
- De kinderen hier in ieder gezin snotverwend zijn en dat de ouders verre van consequent zijn (de riem wordt hier nog gebruikt).
- Als je een citroen opwarmt in de oven en deze dan onder je oksels smeert, je minder zweet. - Er 40 kinderen in een busje voor 14 personen passen.
- Dat kakerlakken kunnen vliegen en wel 6 cm lang kunnen zijn. - Het ontbijt hier vooral bestaat uit koekjes en oploskoffie (doe ik niet aan mee). - Dat kinderen al vieruurtje een zakje van 2 dl volle room krijgen, dat ze dan volledig opzuigen.
- Dat er hier weining scharen worden gebruikt, alles word opengedaan met de tanden.
- Je mango moet eten met zout en chili.
- Dat kleine kinderen gerust met plastiek zakjes mogen spelen (in de mond en alles).
- Dat de varkens hier de kleine eendjes opeten.
- Dat de doorsnee Nicaraguaan veel water verbruikt onfdanks de schaarste (ieder morgen wordt de stoep overvloedig bespoten met water tegen het stof).
- Dat ik tegenwoordig 300gr suiker per week gebruik ( koffie, thee, overal,...) - Dat Nicaraguanen geen voorstaners zijn van popcorn met suiker (ze verkiezen zout). - Dat het niet abnormaal is als de elektriciteit en het water voor een uur of een dag uitvallen.
- Dat de Nicaraguanen nog nonchalanter zijn dan ik in het smaller maken van broeken.
- Dat de gewone Nicaraguaanse spreektaal veel verkleinwoordjes en scheldwoorden bevat. Ik ken er al een enkele.
- Ik na twee maanden eindelijk een mannier heb gevonden om mijn kleren fris te laten ruiken. Handwas heeft toch helemaal niet hetzelfde effect van een wasmachine.
- Dat het huis van mijn gastgezin een redelijk hoog chirogehalte heeft (ook qua hygiene en afwerking).
1 opmerking:
nu kan het echte werk beginnen!
Succes
Een reactie posten