Welkom

Hallo iedereen,

Op 28 februari 2010 vertrek ik voor 4 maanden naar Estelí. Ik ga er als vrijwillige ergotherapeute werken met kinderen met een functiebeperking. Omdat er zoveel mensen zijn die me mentaal, fysiek en financieel gesteund hebben wil ik mijn avonturen met hen delen. Andere geïnteresseerden zijn natuurlijk ook welkom!


Bij deze: WELKOM IEDEREEN!


zaterdag 17 april 2010

Mijn project in de school!





Ik sta nu ongeveer anderhalve maand in de school, waaronder 1 week verlof en 1 week ziekenverlof.



Stilletjesaan leer ik alle kinderen, leerkrachten en routines kennen.

Op therapeutisch vlak kan ik niet veel bijleren, de educadora especial (Urania) heeft enkel een diploma van psychologe. Ik probeer me ook in te werken in haar taak, maar dat verloopt niet altijd even vlot. Er is een uurrooster waar alle kinderen met extra begeleiding staan ingepland, maar deze wordt helemaal niet nagevolgd (waardoor er kinderen voor een lange tijd geen therapie krijgen). Ik probeer zoveel mogelijk te ondersteunen, maar als ik 5 minuten op voorhand weet met welke kinderen ik zal werken kan ik onmogelijk iets voorbereiden (en de basis van iedere therapie is een goede voorbereiding). Ik heb al verschillende keren gevraagd om een lijst, maar dat zit er niet direct in. Op woensdag en donderdag is het makkelijker werken, want dan is de educadora especial er niet. Dit is ook geen oplossing, want dan ziet ze geen nieuwe activiteiten en zij is diegene die het werk zal doen als ergotherapeute. Er is dus nog werk aan de winkel!







Het gebruik en de evaluatie van doelstellingen is er in de hogeschool ingebakken, maar hier wordt steeds gebruik gemaakt van dezelfde doelstellingen en dus ook van dezelfde activiteit. Bijvoorbeeld om de fijne motoriek te verbeteren gebruiken we plasticine. Een perfecte activiteit op zich, maar als je de kinderen alleen maar met plasticine laat werken geeft je ze niet de volledige kans om zich optimaal te ontwikkelen.



De basis achter de therapieen Is wel goed, maar er is nood aan verdere ontwikkeling en uitdieping. Ik kan ook begrijpen dat het niet evident is om als psychologe zomaar een ergowerking uit te werken, dus met de achtergrond die Urania heeft, werkt ze wel heel goed.

Mijn taak is om een nieuw gamma aan activiteiten voor te stellen, zodat er een grotere verscheidenheid is aan oefeningen met verschillende moeilijkheidsgraden. Ik ben momenteel bezig aan een draaiboek met alle mogelijke algemene doestellingen. Per doelstelling zorg ik voor een 10 tot 20 verschillende activiteiten. Zo heeft Urania per doelstelling een hele keuze aan activiteiten (met de materialen die voorhanden zijn). De valies vol spelletjes en materialen die ik in belgie samenstelde komt dus heel goed van pas!



Mijn hoofd zit vol ideeen, maar het is moeilijker om ze uitgewerkt te krijgen. Enerzijds omdat ik ‘s avonds zo moe ben om te werken (en altijd om 20u ga slapen). Anderzijds omdat ik steeds naar een cyber moet gaan om op de Pc te werken. Veel tijdverlies dus. Het zou hemels zijn om mijn eigen laptop hier te hebben. En afprinten is ook al niet zo evident, je moet dit steeds gaan vragen… In Belgie hebben we wel de luxe om even iets op de pc te maken en af te printen.
Volgende week ga ik samenzitten om mijn observaties in de school te bespreken. Wat ontbreekt er, wat kan er beter (zowel de inhoud als de accomodatie). Ik hoop dat ik met mijn kennis en beperkte ervaring een meerwaarde kan zijn voor de kwaliteit van de ergotherapie hier.




Als laatste ben ik een workshop aan het voorbereiden om de leerkrachten een basis mee te geven over ‘De schrijfdans’. Dit is een onderwijsvorm om op een speelse manier te leren schrijven. Het gaat dan vooral om de vloeiende bewegingen en de juiste richting tijdens het schrijven (zowel de grove als de fijne motoriek). Heel deze onerwijsvorm is op basis van muziek. Ik ben enkel nog op zoek naar de muziek (voorstellen???). Het is wel niet evident om dit naar het Spaans te vertalen, maar het is een uitdaging.



Mijn dagen zijn dus goed gevuld en de weekends zijn echt nodig om op adem te komen. Waar vind ik nog de tijd om Nicaragua verder te verkennen?

1 opmerking:

Melissa Cortebeeck zei

Hey,

Ik ben eindleijk thuisgeraakt. Een weekje in Houston vastgezeten, maar uiteindelijk ben ik dan toch via Parijs in België beland. Hopelijk zal het voor u binnen ene paar maand makkelijker gaan. Amuzeert u nog goed en tot in België.

Groetjes Melissa