Welkom

Hallo iedereen,

Op 28 februari 2010 vertrek ik voor 4 maanden naar Estelí. Ik ga er als vrijwillige ergotherapeute werken met kinderen met een functiebeperking. Omdat er zoveel mensen zijn die me mentaal, fysiek en financieel gesteund hebben wil ik mijn avonturen met hen delen. Andere geïnteresseerden zijn natuurlijk ook welkom!


Bij deze: WELKOM IEDEREEN!


woensdag 26 mei 2010

Fietstocht op zen Nica!

Na een week ziekeverlof was het toch wel tijd voor wat meer actie, dus besloot ik samen met twee andere Belgische meisjes (Riet en Judith) op stap te gaan. Het plan was om een wandeling te maken met enkele nicaraguanen als gids. Maar ter plaatse aangekomen veranderde de plannen al gauw naar een fietstochtje tot aan een waterval en terug. Een afstand van 18km zouden we wel aankunnen (wel wisten we niet dat dit enkel heen was). Drie fietsen gezocht en met twee gidsen vertrokken.



Het eerste half uur platte band (een van de gidsen), een stuk moeten stappen in the middle of nowere. Fiets gedropt aan een huisje en met twee op 1 fiets gekropen (niet achterop, maar iemand in amazone-zit op de baar vanvoor. Half uur verder toch een andere fiets vastgekregen. En weer verder. Je moet wel weten dat we vrij laat zijn vertrokken (om 12u ‘s middags). Een heel slecht plan en dat hebben we dan ook aan de lijve mogen ondervinden. Het was echt bakken (40 graden in de zon). Na een uurtje fietsen kon ik niet meer, er was amper schaduw en het parcour was met veel stijgen en dalen en ook een onverharde weg met veel losliggende stenen.



Hier in Nicaragua is het de gewoonte om snelheid te maken in bergaf en dan zo ver mogelijk bergop gaan, wanneer je moet beginnen trappen, stapt de gemiddelde nicaraguaan af om te voet naar boven te gaan. Deze techniek heb ik met plezier overgenomen want ik kon niet meer halverwege de rit (ik was wel niet de enige). We verloren allemaal wat de moed en besloten toch verder tot aan de waterval te gaan, maar we zouden de bus terug nemen (met de fietsen op het dak). Na nog een uur zwoegen slaat het weer om naar regen (iedereen doorweekt, maar de temperatuur was hoog genoeg, dus geen kou).



Bij de waterval blijkt dat we tot boven het middel door het wáter moeten waden om het mooie stuk van de waterval te bekijken, we waren al nat dus waarom niet nog wat natter! Wat kunnen uitrusten in de regen en allen genoten van een douche onder de warterval.



Om drie vier uur keren we terug in onze doorweekte kleren (want om 18 is het donker, en straatverlichting bestaat hier niet). Omdat iedereen zich wat fitter voelde besloten we te fietsen tot de bus ons passeerde. Er is uiteindelijk geen bus gepasseerd, dus hebben we ook het hele stuk terug gefiets (om 18u30 waren we thuis). Nog nagenoten bij een frisse pint en een stuk echt brood (dat Judith gebakken had). Heerlijk!!!!
De volgende dag gewoon uitgeslapen, pannekoeken gegeten en echt de hele dag gelezen. Echt wel pure ontspanning.



Nu stijf over heel mijn lichaam, blauwe billen, maar toch meer spier…..
Dit is misschien een hele uitgebreide beschrijving van mijn nieuw avontuur, maar dat kompenseert alle dagen die door ziek zijn waren geanuleerd.
Ook de foto’s staan op Riet haar toestel, dus deze worden later ingevoegd!

Geen opmerkingen: