Dag mensjes allemaal,
De workshop van vrijdag was heel goed verlopen, iedereen was enthousiast. Ik ben opgelucht. Omdat het zo goed meegevallen was hebben ze me gevraagd deze nog eens te geven, maar dan aan een ander team van leerkrachten in Estelí. Ook ga ik binnen drie weken voor een weekje naar El Salvador, om de workshop daar nog eens te geven en tegelijkertijdkan ik nog andere workshops meevolgen en natuurlijk ook El Salvador bezoeken.
In het weekend (zaterdag) naar Somoto geweest (een canyon). Via een bootje, banden en al zwemmend tegen de stroming in de canyon bezocht. We waren met twee Annelies (Belgische cooperante van El Salvador)en ik en dan nog eens drie gidsen (de stroming was vrij sterk, dus de nodige voorzorgen werden genomen). Een hele toffe ervaring!!!
Zondag minder aangenaam, we zijn gaan wandelen met een hele groep, maar door een bacteriele infectie heb ik na 15 minuten moeten stoppen (overgeven en diarree, weeral). Dus nu zit ik voor de zoveelste keer weer eens thuis op ziekenverlof. Maar ik blijf positief denken.
Mijn tijd hier begint stilletjes aan ook af te korten, nog maar drie weken in de school (min deze drie dagen dan) en dan nog een weekje El Salvador en dan komt eindelijk Stoffel naar hier.
1 opmerking:
hey karen,
ik wou je een mailtje sturen maar ik merk dat ik je emailadres niet heb. dan maar via de blog. ik heb zonet heel je blog gelezen van A tot Z en het moet gezegd: ik ben een megafan!! echt waar.
ik vind het zo leuk dat je zoveel over het dagelijks leven in nicaragua verteld. simpele alledaagse dingen die je opvallen. leuk! en op de fotos zie je er ook heel goed en content uit (ondanks de vele ziektes - ai ai) heel tof dat te zien!
en dan die wist je dat jes...ik ben dan nooit in nicaragua geweest maar heel wat zaken zijn voor mij zo herkenbaar in zuid amerika: de paspoppen met de dikkere konten, de zakdoek die voor alles gebruikt wordt, de taarten met te veel kleurstoffen bij elk feest... amai er verscheen bij vele wistjedatjes een glimlach op mn gezicht. jij doet mijn zuid-gevoel weer even helemaal oplichten!
mag ik nog wat wist je datjes toevoegen die bij mij blijven hangen zijn, misschien zijn ze voor jou ook wel herkenbaar of zoniet vallen ze je de volgende dagen misschien nog op: pilletjes per stuk kopen in de apotheek (doe je dit?), bij een bezoek bij mensen beland je veel sneller in de slaapkamer of badkamer om op het bed verder te babbelen of juwelen te tonen ofzo, badkamers ruiken naar blokken zeep, ik mis de geur nog, je aan de pombak wassen (zoals wij hier af en toe doen) bestaat niet- t is douchen of niets, veel huizen hebben ijzeren hekken voor hun deuren of voor hun vensters, mensen hebben koude huizen, de zon mag er vooral NIET binnen (welteverstaan bij 40 graden), overal in de kasten zie je kitch kitch kitch van stenen pottekes tot glazen onderleggers, mensen spreken zich sneller luidop uit over het uiterlijk van mensen, er wordt ook openlijk meer gelachen met 'den dikke' 'degene met de grote ogen', de 'ouw', de zatte', beter zo dan achter de rug denk ik dan, trouwens babietjes die dikke billekes en beentjes en wangskes hebben hebben altijd een streepje voor op dunne kindjes, (que gordita!) - t teken van n goei gezondheid zeker, ze spreken ook een heel grappig en sappig taaltje met babietjes, een meisje is nog steeds roos en een jongetje blauw, geef nooit blauwe schoentjes aan een meisje, mannen hebben veel gel in hun haar en dat maakt hen er meestal niet mooier op, het systeem aan de kassa is meestal het meest onlogische dat je kan bedenken (met eerst bonnekes halen en dan ergens anders afrekene), dios is overal, ook op de bussen, vaak hangt jezus naast een foto van een halfblote vrouw, mensen generen zich nooit als ze zo vals als een kat zingen, het gaat over het zingen zelf en niet zoals bij ons over 'mooi zingen', ze vinden dat ze allemaal mooi zingen, al eens gekaraokeed trouwens - heerlijk, een must in centraal/zuid amerika, iedereen zegt je om de 3 zinnen dat het gevaarlijk is: het plein, de straat, de auto, de bus, ... t zal dan altijd op het plein, de straat, de auto of de bus geweest zijn waar ik toevallig niet was, mensen van de middenklasse kopen al sneller eens iets van iemand die aan de kant van de weg iets verkoopt en minder bedeeld is, een soort van automatische solidariteit tussen verschillende klassen. anders dan wat pakweg de nva hier de laatste dagen de huiskamers binnenbrengt. tja.
ik geloof dat ik ook nog eens een reisje moet boeken.
ben benieuwd naar nog verhalen! is je draaiboek al af ivm de oefeningen (interessant!), heb je al pengrepen kunnen verbeteren?, tel je al af naar de komst van het enige neefje dat het waagde groter te worden dan mezelve? waarschijnlijk wel!
hopend op weinig parasieten groet ik je!
veel plezier nog!
groetjes
leen
leeneerdekens@hotmail.com
Een reactie posten